แบบตัวอักษร
ตัวอักษร 1 ตัวอักษร 2
สีพื้นหลัง
Aa Aa Aa Aa
ขนาดตัวอักษร
Aa+ Aa-

บทที่ 32 ลุงหลงส่งไข่มุก


บทที่ 32 ลุงหลงส่งไข่มุก


กลับถึงบ้านตอนหกโมงเย็นกว่าแล้ว หลินชี่หยางได้ถ่ายทอดพลังวิญญาณให้จ้าวหนิงซีไปบางส่วน จึงช่วยขจัดผลกระทบเชิงลบจากแอลกอฮอล์ไปได้บ้างแล้ว


แต่ถึงอย่างนั้น จ้าวหนิงซีก็ยังปวดหัวอยู่ เธอจึงนอนคว่ำหน้าบนเตียงไม่ยอมลุกขึ้นมา


เธอหยิบโทรศัพท์มือถือโทรหาฉินหย่าหนิง สอบถามเรื่องบริษัท


ไม่นาน เธอก็ตกใจเป็นอย่างมาก จ้าวหนิงซีได้รู้จากฉินหย่าหนิงว่า หลินชี่หยาง ทำให้ผู้ถือหุ้นในบริษัทร้องไห้จนตาบวม แถมยังไล่ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินออกอีกด้วย


ตอนนี้หลินชี่หยางกำลังทำอาหารอยู่ในครัว


จ้าวหนิงซีขบฟันลุกขึ้น เดินไปที่ประตูครัวโดยเกาะขอบประตู จ้องมองไปที่หลินชี่หยาง "นาย… นายไล่ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินออกเหรอ"


"หืม? หนิงซี เธอตื่นแล้วเหรอ"


หลินชี่หยางหันมามองเธอ รีบวางมือจากงานที่ทำอยู่ เดินไปประคองเธอ


"ฉันไม่เป็นไร"


จ้าวหนิงซีส่ายหัว "ไม่ต้องสนใจฉันหรอก เรื่องนี้เป็นยังไงกัน"


หลินชี่หยางถอนหายใจเบา ๆ แล้วพยักหน้า "ผมตรวจสอบบัญชีของบริษัทแล้ว ตอนนี้ในบริษัทมีแต่หนอนบ่อนไส้ รับเงินแต่ไม่ทำงาน แถมยังทำบัญชีปลอม ถ้าไม่จัดการ จะยุ่งยาก"


"หลินชี่หยาง นายนี่มัน..."


ใครจะรู้ว่า จ้าวหนิงซีได้ยินเขาพูดแล้ว กลับโกรธขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ


ไป๋จิงเฉิง ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินคนนี้ทำงานในบริษัทมานาน เรื่องที่เขาทำบัญชีปลอม จ้าวหนิงซีไม่มีทางไม่รู้ แต่ที่ไม่ไล่เขาออก ไม่ใช่เพราะระลึกถึงมิตรภาพระหว่างเขากับพ่อของเธอ แต่เป็นเพราะกลัวอำนาจของเขา


เขามีรากฐานที่แข็งแกร่งในบริษัท คนจำนวนมากกลายเป็นลูกน้องของเขาไปแล้ว การรักษาเขาไว้ชั่วคราวเท่านั้นที่จะรักษาการดำเนินงานปกติของบริษัทได้ หลินชี่หยางบอกว่าไล่เขาออกก็ไล่ออกเลย แบบนี้ถ้าเรื่องแพร่งพรายออกไป กลัวว่า...


เมื่อเห็นจ้าวหนิงซีทำหน้าตึงเครียด หลินชี่หยางก็เข้ามาใกล้ ๆ ประคองใบหน้าของเธออย่างจริงจัง ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับหลุมดำที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง แต่กลับทำให้คนหลงใหล


ถูกเขาประคองหน้าแบบนี้ จ้าวหนิงซีก็ใจเต้นระส่ำ ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที


"คุณ… คุณจะทำอะไรน่ะ"


"ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ผมมีแผนอยู่แล้ว ไป๋จิงเฉิงคงพลิกแผ่นดินไม่ได้หรอก"


"คุณไม่เข้าใจหรอก..."


จ้าวหนิงซี ทำตาขวางใส่เขา อยากจะปัดมือปลาหมึกของเขาออกไป


ใครจะรู้ว่า เธอเพิ่งจะยื่นมือออกมา ก็ถูกหลินชี่หยางคว้ามือไว้ได้ก่อน แล้วยกขึ้นมาดมที่จมูก พึมพำว่า "หอมจัง..."


"อ๊ะ คุณ..."


"พี่เขย พี่สาว พวกคุณ..."


จ้าวหนิงเยว่เพิ่งซื้อซีอิ๊วขวดหนึ่งมา ตามที่หลินชี่หยางต้องการ ก่อนหน้านี้ หลินชี่หยางจะไปซื้อเองเสมอ แต่ครั้งนี้กลับให้จ้าวหนิงเยว่ไปซื้อแทน


เธอเพิ่งกลับถึงบ้านพอดี ก็ได้เห็นฉากแบบนี้เข้า ใบหน้าก็พลันแดงซ่านไปถึงใบหูเลยทีเดียว!


โอ้วพระเจ้า! นี่มันอะไรกัน เธอเห็นอะไรเข้าน่ะ


จ้าวหนิงเยว่รีบปิดตาตัวเอง "ฉันไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น พวกพี่ทำต่อเถอะ ส่วนซีอิ๊วนั่น ฉันวางไว้บนโต๊ะชานะ"


พูดจบ เธอก็วิ่งปรู๊ดเข้าไปในห้องนอน


จ้าวหนิงซีก็ตกใจ รีบชักมือออก ใบหน้างามแดงก่ำด้วยความอาย หันหลังเดินเข้าห้องไป


มื้อค่ำนี้เป็นซุปหมึกตุ๋น ทุกคนรู้สึกสบายใจมากที่ได้ทานมื้อนี้


แต่ทุกคนก็เงียบกันไป


หลังจากทานอิ่มแล้ว หลินชี่หยางก็พูดว่า "พวกคุณนอนก่อนเถอะ ผมจะออกไปทำธุระหน่อย"


หลังจากเขาออกจากบ้านไปแล้ว เขาก็โทรไปยังเบอร์ที่แปลกมาก


โดยปกติแล้วเบอร์โทรศัพท์จะมีแค่ 11 หลัก แต่เบอร์นี้กลับมีมากถึง 20 กว่าหลัก และตัวเลขเหล่านี้ก็ไม่มีความสม่ำเสมอใด ๆ


หลังจากโทรออกไปแล้ว ก็มีเสียงของชายชราที่ฟังดูโศกเศร้ามากดังขึ้นมา "ใครน่ะ"


"ลุงหลง ผมเอง หลินชี่หยาง"


"คุณ… คุณชาย? คุณ… คุณยังไม่ตาย?"


"อืม เรื่องนี้ค่อยคุยกันทีหลัง ที่เดิม ผมรอคุณอยู่"


เมื่อวางสายไปแล้ว เขาก็ขับรถออกจากที่นี่ไป


แต่ทันทีที่เขาเพิ่งจะออกไป ชายสองคนในชุดดำก็ปีนขึ้นไปบนตึกสูง


พวกเขาถือถุงผ้าสีดำในมือ สิ่งที่อยู่ในนั้นดูเหมือนจะหนักอึ้ง


จากตำแหน่งนี้สามารถมองเห็นบ้านพักของตระกูลจ้าวได้พอดี


ทั้งสองเดินไปที่ยอดตึก เปิดถุงผ้าออก ด้านในมีปืนสไนเปอร์สีดำวาววับอยู่


"ตอนนี้จะฆ่าผู้หญิงคนนั้นเลยไหม"


"ไม่ต้องรีบ รอคำสั่งจากเจ้านายก่อน"


ชายทั้งสองพูดกระซิบกระซาบ แต่ปากกระบอกปืนกลับเล็งไปที่ห้องของจ้าวหนิงซี รอเพียงแค่จ้าวเหลียวสั่งการเท่านั้น


หลินชี่หยางขับรถมาตลอดทาง ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว เขามองถนนยามค่ำคืนที่ว่างเปล่า แต่ไม่ได้หยุดรถแต่อย่างใด


ไม่กี่นาทีต่อมา ท้องฟ้ามืดครึ้ม เสียงฝนตกหยดลงบนกระจกรถ เกิดเป็นหมอกบาง ๆ ลอยขึ้นมา


ด้านหน้า กระท่อมไม้หลังเล็ก ๆ ตั้งตระหง่านอยู่บนภูเขา ด้านนอกกระท่อมจอดรถอู๋หลิงหงกวางที่ไม่ค่อยเด่นสะดุดตานัก


ภายในกระท่อมไม้เปิดไฟสว่าง


หลินชี่หยางลงจากรถ เงยหน้ามองหยาดฝนบนท้องฟ้า หยาดฝนหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มของเขา ตกลงพื้นดัง ‘เป๊าะ’


เขาตั้งสติ เดินไปที่หน้ากระท่อมไม้ เคาะประตูเบา ๆ สามครั้ง


สักพักประตูกระท่อมไม้ก็ถูกเปิดออก ชายชราใบหน้าขมุกขมัวเดินออกมาจากในกระท่อม ตาข้างหนึ่งของเขาบอด


ชายชราค่อมหลังงุ้ม เมื่อเห็นหลินชี่หยาง เขาดูตื่นเต้นเล็กน้อย สักพักสีหน้าก็กลับเป็นปกติ เขาจึงหลบทางให้ "คุณหนู เชิญครับ"


หลินชี่หยางพยักหน้าแล้วเดินเข้าไป


เขาคือลุงหลง ผู้จัดการส่วนตัวของหลินชี่หยาง


ภายในกระท่อมไม้ถูกทำความสะอาดจนสะอาดสะอ้าน ไม่มีฝุ่นละอองแม้แต่นิดเดียว


หลินชี่หยางเพิ่งจะเข้ามา ก็มองไปรอบ ๆ ที่นี่ยังคงเหมือนเดิม "ลุงหลง ช่วงนี้ลุงอยู่ที่นี่ตลอดเลยเหรอ"


"อืม ทุกคืนผมกลับมาทำความสะอาดให้ท่านหนึ่งรอบ คุณชายน้อย คุณไม่ได้..."


"ผมได้ย้ายวิญญาณมาแล้ว ร่างนี้หน้าตาเหมือนผมทุกกระเบียดนิ้ว"


"อย่างนั้นเองครับ งั้นคุณชายเรียกผมมาที่นี่เพื่อ..."


"พรุ่งนี้ ผมอยากให้ลุงทำอย่างหนึ่ง ตระกูลจ้าวกำลังประมูลโครงการเอ่อร์ถูอยู่ โครงการนี้บ้านเราลงทุนไป ลุงต้องให้โครงการประมูลนี้กับตระกูลจ้าว"


ดวงตาของลุงหลงมีแววประหลาดใจวาบหนึ่ง "คุณชายน้อย ให้โดยตรงไม่ดีกว่าเหรอครับ"


"ไม่ ในบ้านเรามีสายลับ ครั้งนี้ที่ผมย้ายวิญญาณมาเกี่ยวข้องกับสายลับแน่ ๆ ก่อนที่เขาจะโผล่หน้ามา นอกจากลุงแล้ว อย่าให้ใครรู้ว่าผมยังมีชีวิตอยู่"


ลุงหลงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจแผนการของหลินชี่หยาง


โครงการเอ่อร์ถู ตระกูลหลินลงทุนไปเกือบพันล้านในเมืองไห่เฉิง


จ้าวหนิงซีไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ จริงๆ แล้วเพราะคิดว่าพวกเขาคงมีโอกาสประมูลสำเร็จไม่มาก


ที่หลินชี่หยางจะหยิบยกโครงการนี้ขึ้นมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะโครงการที่จ้าวเทียนมาคุยกับเขาวันนี้


เขาแกล้งเข้าไปติดกับดักที่จ้าวเทียนวางไว้ แต่ตระกูลจ้าวหนิงซีมีกำลังอ่อนแอ ไม่มีเงินทุนหนาแน่นพอจะสู้กับจ้าวเทียน หรือทำลายแผนการชั่วร้ายของเขาได้ หลินชี่หยางยังต้องทำอะไรมากกว่านี้อีก


"จริงสิ คุณชายน้อย"


ตอนนี้ลุงหลงนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ หยิบลูกปัดเม็ดหนึ่งออกมาจากกระเป๋า


ลูกปัดทั้งเม็ดใสกิ๊ง แต่ไม่มีตัวอักษรใด ๆ อยู่บนนั้น


หลินชี่หยางมองลูกปัดอย่างสงสัย "นี่คืออะไรน่ะ"


"นี่คือสิ่งที่พบก่อนที่จะเผาศพคุณในชาติก่อน แม้แต่ผมเองก็ไม่รู้ แต่ผมคิดว่ามันต้องสำคัญกับคุณมากจึงนำมาให้ คุณกำสิ่งนี้แน่นอยู่ในมือตอนที่คุณตาย"



0 ความคิดเห็น

Enjoybook
ที่อยู่ : 4/12 ม.5 ซ.ไสวประชาราษฏร์25 ต.ลาดสวาย อ.ลำลูกกา ปทุมธานี 12150
เวลาทำการ : 09.00-18.00 น. จันทร์-ศุกร์

Fatal error: Cannot redeclare utf8_strrev() (previously declared in /www/wwwroot/img.enjoybook.co/autoload.php:6) in /www/wwwroot/img.enjoybook.co/autoload.php on line 6